Saturday, 26 September 2026

நம்புவது உண்மையா, நமக்கு சாதகமானதா? — கன்ஃபர்மேஷன் பயாஸ் | மனித யதார்த்தங்கள் பகுதி 5

 

📘 கலைக்கல்லூரி மாணவர்களுக்கு ஏ.ஐ, மற்றும் "AI for the Rest of Us"

"வழக்கமான ஸ்லைடுகளை ஒதுக்கிவைத்துவிட்டு, மாணவர்களின் கேள்விகளில் இருந்தே வகுப்பைத் தொடங்கினோம்!" — நேற்று (25/09/2026) அழகப்பா பல்கலைக்கழகத்தில், கவின் கலை (Fine Arts) மாணவர்களுக்காக நடத்தப்பட்ட ஏ.ஐ அமர்வில், அவர்களின் கேள்விகளுக்குப் பதில் அளித்து, தொழில்துறையில் நுண்கலைகளுக்கான ஏ.ஐ பயன்பாடுகளை விளக்கினோம். அமர்வு மிகச் சிறப்பாக நிறைவடைந்தது!

ஏஐ (AI) சாட்பாட்-டை (Chatbot) திறம்படப் பயன்படுத்த விரும்பும் யார் வேண்டுமானாலும் படிக்கக்கூடிய எளிய வழிகாட்டி புத்தகம் — "AI for the Rest of Us".

🛒 அமேசான்: amzn.to/3HgWcZB  |  ▶️ Google Play Books

இதுபோன்ற ஏ.ஐ விழிப்புணர்வு அமர்வுகளை உங்கள் கல்லூரி அல்லது பள்ளியிலும் நடத்த விரும்பினால் தொடர்பு கொள்ளுங்கள்:

💬 வலைப்பதிவு வழியாக செய்தி அனுப்ப


 

✨ இந்தக் கட்டுரையை PDF ஆக பதிவிறக்கம் செய்ய இங்கே கிளிக் செய்யவும் — ஆஃப்லைனில் படிக்கவும், பகிரவும் ஏற்றது!


மனித யதார்த்தங்கள்

எனது பார்வையில் மனிதர்களும், மனித மனமும்

பகுதி 5 — "நம்புவது உண்மையா, நமக்கு சாதகமானதா!"


கண்ணன் மீ

செயற்கை நுண்ணறிவு ஆலோசகர் | நிதி ஆய்வாளர் | சிந்தனையாளர்

radhaconsultancy.blogspot.com |💬 வலைப்பதிவு வழியாக செய்தி அனுப்ப



அதிகம் சிந்திப்பது வரமா, சாபமா?

அதிகம் சிந்திப்பது வரமா, சாபமா? இதையே நான் பலமுறை அதிகம் சிந்திப்பது உண்டு! நான் நிறைய எழுதுகின்றேன். கொஞ்சம் எழுத வேண்டுமென்றால், நிறைய படிக்க வேண்டும் அல்லவா? அதற்காக ஏஐ (AI) போல நிறைய படித்து, அப்படியே காப்பியெடுத்து சுருக்கித் தருகின்றேன் என்று எண்ண வேண்டாம்.

நாம் படிப்பதை நமது சொந்தக் கோணத்தில், பல்வேறு லென்ஸ் மூலம் பார்த்து, நாம் நம்புவதை, நமக்கு பிடித்ததை, மற்றவர்களுக்கு உபயோகம் என்று எண்ணுவதைப் பகிர்கிறோம் (Sharing). அப்படிப்பட்ட ஒரு பகிர்வுதான் இது.

நான் வங்கி ஃப்ராடு (Bank Fraud) பற்றி நிறைய படிக்கின்றேன். கம்ப்யூட்டரில் கவனமாக கையாள முயற்சிப்பேன். ஆண்ட்ராய்ட் ஃபோனில் ஏன் சரியான வைரஸ் சாப்ட்வேர் இல்லை என்று யோசித்து யோசித்து, கடைசியில் லேப்டாப்பில் மட்டுமே வங்கியின் கணக்குகளைப் பார்ப்பது, பேங்க் வரவு செலவு செய்வது (Transaction) என்று இருந்தேன். மனசில் ஃப்ராடுகளைப் பற்றிய பயம் எப்போதும் ஊஞ்சல் ஆடிக்கொண்டே இருந்ததால், மொபைலில் யூபிஐ பேமெண்ட் ரெஜிஸ்டர் பண்ணாமல், பழையபடி ஏடிஎம் மற்றும் இன்டர்நெட் டிரான்ஸ்ஃபர் மூலமே பணப் பரிமாற்றங்களைச் செய்து வந்தேன்.

இடைப்பட்ட காலத்தில் யூபிஐ பலமடங்கு வளர்ந்து பெருகிவிட்டது! 'கண்கெட்ட பிறகு சூரிய நமஸ்காரம்' என்பது போல், இப்போது யூபிஐ-க்குக் கட்டணம் வரப்போகிறது என்று பேசத் தொடங்கிய காலத்தில்... அதாவது கிட்டத்தட்ட பத்து வருடங்கள் கழித்து, இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்புதான் நான் யூபிஐ பேமெண்ட்டை வங்கி app மூலம் உபயோகப்படுத்தத் தொடங்கினேன்!

இவ்வளவு காலம் இதை விட்டுவிட்டோமே என்ற எண்ணம் மட்டும் இன்று வரை என் மனதை விட்டு அகலவில்லை. காரணம் என்ன தெரியுமா? படியுங்கள்... போக போக புரியும்! "அன்று அவருக்கு காசு போச்சு, எங்கும் எதிலும் ஃப்ராடுதான் நடக்கிறது" என்று நமக்கு நாமே ஜஸ்டிஃபை செய்து கொள்கிறோம். ஆனால் யதார்த்தம் என்பது வேறு. "இத்தனை காலம் ஆகிவிட்டதே... நல்லது, இப்போதாவது மாறிவிட்டோமே" என்று சந்தோஷப்படுவது உண்டு. ஆனால் சிலர் கல்லறைக்குச் செல்லும் காலம் வரை மாறவே மாட்டார்கள் என்பதையும் நான் கண்கூடாகப் பார்த்திருக்கிறேன். அதுதான் அடுத்து வரப்போகும் கதை!

இது என்னிடம் மட்டும் நடக்கும் விஷயமில்லை. கணவன்-மனைவி இடையேயும் இதே கன்ஃபர்மேஷன் பயாஸ் இதே பிடிவாதத்துடன் வேலை செய்யும். ஒரு முடிவை மனதில் ஒருமுறை பதித்துக்கொண்டால் பின் அதை மாற்ற மறுக்கும் இந்த குணத்தை, சுமன்-சுகந்தி தம்பதியரிடமும் நான் அப்படியே பார்த்தேன்.

Confirmation Bias (உறுதிப்படுத்தும் பக்கச்சார்பு): நாம் ஏற்கனவே ஒன்றை நம்பிவிட்டால், அந்த நம்பிக்கையை உறுதிப்படுத்தும் தகவல்களை மட்டுமே நம் மூளை தேடும். (உதாரணம்: "UPI Safe இல்லை" என்று நம்பியதால், ஃப்ராடு செய்திகளை மட்டுமே படித்துவிட்டு, பாதுகாப்பான பயன்பாட்டைப் புறக்கணித்தது).

The Negativity Bias & Availability Heuristic (எதிர்மறை எண்ணங்களின் ஆதிக்கம் & எளிதில் கிடைக்கும் நினைவுகள்): நல்ல விஷயங்களை விட ஆபத்தான, எதிர்மறையான சம்பவங்களே நம் நினைவில் முதன்மையாக வந்து நிற்கும்.

சுமனும் சுகந்தியும்: ஆதர்ச தம்பதிகளா, இல்லை சாதாரணமா?

சுகந்தியும், சுமனும் பெற்றோர் பார்த்து பார்த்து முடித்து வைத்த வசதி படைத்த (Well-settled), படித்து சிந்திக்கக்கூடிய தம்பதிகள். கல்யாணமான சில வாரங்களிலேயே, இக்காலத்து இளம் பெண்கள் போல் அயல்நாட்டுச் சுற்றுலா (Foreign trip) செல்ல அடித்தளம் போட்டாள் சுகந்தி.

சுமன் கறாராக லாப நஷ்டக் கணக்குகள் போட்டு, "நாலு நாள் சைட்சீயிங்குக்கு ஏன் பல லட்சம் செலவழைத்து செல்ல வேண்டும்?" என்று யோசித்தான். "யூடியூப்பில் பார்த்தால் என்ன?" என்று சத்தம் கூடப் போட்டிருந்தான். கடைசியில் ஸ்ட்ரிக்ட்டாக 'நோ' சொல்லிவிட்டான்!

சுகந்திக்கு நினைத்தது நடக்கவில்லையே என்று வருத்தம் அதிகமாகிக் கொண்டே போனது. அவள் அன்றே தன் மனத்தில் ஒன்றைப் பதிந்து கொண்டாள். அது கம்ப்யூட்டரில் உள்ள பயாஸ் (BIOS) போன்ற 'ரீட்-ஒன்லி மெமரி' (Read-Only Memory - ROM). அவ்வளவு எளிதாக அழிக்க முடியாதது!

சுகந்தி நினைத்தாள்: "சுமன் ஏன் இப்படி இருக்கின்றான்? என்னை எங்கள் வீட்டார்கள் பாழுங்கிணற்றில் தள்ளிவிட்டார்களே! அடுத்த வீட்டு அம்புஜம் அமெரிக்கா போயிருக்கிறாள்... நாம் அடுத்து இருக்கும் சிங்கப்பூருக்குக் கூட போக முடியவில்லையே?" என்று எண்ணி எண்ணிப் புலம்பினாள்.

சுமன் நினைத்தான்: "காசு என்ன மரத்திலா காய்க்கிறது? இவள் ஏன் காசின் அருமை தெரியாதவளாக இருக்கிறாள்? எப்படி இவளுடன் காலத்தைத் தள்ளுவது?"

ஒருவருக்கொருவர் தான் நினைத்ததை அப்போதைக்கு அடுத்தவரிடம் வெளிப்படையாகப் பகிர்ந்து கொள்ளவில்லை. காலங்கள் ஓடின. குழந்தைகள் பிறந்து, பள்ளிக்குச் சென்று படித்துத் திரிகிறார்கள். பின்வந்த காலங்களில் கொடைக்கானல், ஊட்டி என்று சுற்றியதில் அவளுக்குக் குறை ஒன்றும் இல்லை. சுமனின் வருமானமும் பெருகியது. சுற்றுலாக்கள் தமிழ்நாட்டைத் தாண்டி மஹாகாலேஷ்வர், முஸோரி என்றானது!

சுமன் மனதில் சுகந்தியின் ஆதிகாலக் கனவான 'அயல்நாட்டுச் சுற்றுலா' நினைவிருந்தது. அதை மறக்காமல் அவளை ஸ்ரீலங்காவிற்கு கூட்டிச் சென்றான். அங்கு கண்டி சென்று புத்தர் கோயிலையும் பார்த்து வந்தாகிவிட்டது! புத்தரைப் பார்த்த பிறகாவது சுகந்தியின் மனத்தின் ரணங்கள் மறைந்ததா? அது ஒன்றும் அவளுக்கு அவ்வளவு எளிதான செயல் இல்லையே!

நாட்கள் ஓடின. சுகந்தி தாய்வீடு சென்றாள். தன் தாயின் உறவினர்களிடம், "சுமன் ஒரு கஞ்சன்! ஒரு பைசா கூடச் செலவழிக்க மாட்டான்!" என்று புலம்பி அரற்றிவிட்டாள். இது சுமனுக்குத் தெரியுமா? தெரிய வாய்ப்பில்லை. ஏன் இந்த எண்ணம் அவளது மனதை விட்டு அகல மறுக்கிறது? அவளது அழிக்க முடியாத 'பயாஸ்' எழுதப்பட்டு பத்து வருடங்கள் கடந்தாலும் மாறாமல் அப்படியே இருந்து வருகின்றது!

அவள் ஒருபோதும் மஹாகாலேஷ்வர், முஸோரி, ஸ்ரீலங்கா போனதை நினைத்துப் பார்ப்பதே இல்லை. அவள் நினைப்பதெல்லாம், "நேற்று நான் மூன்று எலுமிச்சம்பழம் வாங்கி வரச் சொன்னேன், சுமன் இரண்டு எலுமிச்சம்பழம்தான் வாங்கி வந்தான்" என்று உறவினரிடம் புலம்புவதுதான்!

நடுநிலையோடு யோசித்துப் பாருங்கள்... ஸ்ரீலங்கா சென்று வருவதும், மூன்றுக்கு பதிலாக இரண்டு எலுமிச்சம்பழம் வாங்குவதும் ஒரே மாதிரியான செலவா? இல்லை! இது யதார்த்தத்தில் நடந்த ஒரு சின்னத் தவறு. ஆனால் மனம் அதை ஒருபோதும் நேர்மறையாக நினைப்பதில்லை. "நான் கேட்டதை அவன் தருவதில்லை, எனவே அவன் கஞ்சன்!" அவள் அமெரிக்காவிற்கே அழைத்துச் செல்லப்பட்டாலும், "சுமன் கஞ்சன்" என்ற எண்ணம் மாறப்போவதே இல்லை! இதுவே பல மனமுறிவுகளுக்கு (Breakups) காரணமாக இருக்கலாமோ?

Anchoring Effect (ஆரம்பக் கண்ணோட்டம்): திருமணத்தின் முதல் 2-3 மாதங்களில் உருவான "இவன் கஞ்சன்" என்ற ஆரம்பக்கட்ட எண்ணமே (Initial Impression) வாழ்நாள் முழுமைக்குமான லென்ஸாக (Lifelong lens) மாறிவிடுகிறது.

Confirmation Bias & Cognitive Filtering (தகவல் வடிகட்டல்): சுமன் 80% சரியாக இருந்தாலும், சுகந்தி அந்த 20% தவறான எலுமிச்சம்பழ விஷயத்தை மட்டுமே தன் பயாஸை உறுதிப்படுத்த உயர்த்திப் பிடிக்கிறாள். ஸ்ரீலங்கா பயணங்கள் வடிகட்டப்பட்டு மறக்கப்படுகின்றன.

பங்குச்சந்தையும் வாட்ஸ்அப் குரூப்புகளும்!

இது தம்பதிகளுக்கு இடையே மட்டுமல்ல, நான் இதை பங்குச்சந்தைகளிலும் (Stock market) பலமுறை பார்த்திருக்கின்றேன்!

ஒருவர் மார்க்கெட் இறங்கும் என்று நம்பினால், கோவிட் (COVID-19) காலத்தில் "கோவிட்டில் எத்தனை பேர் இறந்தார்கள்... மார்க்கெட் உயர்வதற்கு வாய்ப்பே இல்லை! இன்னும் நான்கு வருடமானாலும் நாலு காசு பார்க்க முடியாது" என்று பங்குகளை வாங்குவதைத் தள்ளிப் போட்டுக் கொண்டே வருவார்கள். ஆனால் மார்ச் 2020-ல் சரிந்த சந்தை, மிக விரைவாக ஐந்தாறு மாதங்களில், அந்த வருட முடிவிற்குள் பழைய நிலைக்கு வந்துவிட்டது!

அதில் அவர்கள் பணம் இழந்ததற்கு முக்கிய காரணம் இந்த கன்ஃபர்மேஷன் பயாஸ்தான்! அவர்கள் சந்தை ஏறுவதை ஏற்க மறுத்தார்கள். சந்தை ஏறினால், "அது டெட் கேட் பவுன்ஸ் (Dead Cat Bounce)" என்று ஜார்கனோடு (Jargon) பேசினார்கள். இது சந்தையில் அன்றாடம் நிகழும் நிகழ்வு. 2020-ல் மட்டுமில்லை, 2026-லும் ஈரான்-அமெரிக்கா சண்டையிலும் இதே போன்ற எண்ணற்ற கன்ஃபர்மேஷன் பயாஸ்கள் வந்துகொண்டுதான் இருக்கின்றன. சந்தை உயிர்ப்புடன் இயங்குவதே இந்த கன்ஃபர்மேஷன் பயாஸை வைத்துதான் என்பது என் எண்ணம்!

அரசியல் களம் இதற்கு விதிவிலக்கல்ல. கட்சிகளுக்கும் அதன் கன்ஃபர்மேஷன் பயாஸ்களும் உண்டு. இதை எனது வாட்ஸ்அப் குரூப்புகளில் வரும் அரசியல் பதிவுகளில் மிக அதிகமாகப் பார்க்கின்றேன். 'அங்கிங்கெனாதபடி' நிறைந்திருப்பது இந்த கன்ஃபர்மேஷன் பயாஸ் மட்டுமே! நம் எண்ணம் நாம் நம்புவதை மட்டுமே பார்க்கின்றது, படிக்கின்றது; மற்றவற்றை அடியோடு வெறுக்கின்றது, புறக்கணிக்கின்றது! யதார்த்தத்தில் வருவது எது, அதை எப்படி விரும்பிச் சிந்திப்பது என்று எவருக்கும் தெரிவதில்லை.

Quantification vs. Emotional Reality (அளவீடு செய்ய முடியாத உணர்ச்சி யதார்த்தம்): பங்குச்சந்தையில் கன்ஃபர்மேஷன் பயாஸ் பண இழப்பாக மாறுகிறது; குடும்ப வாழ்க்கையில் அது உணர்ச்சிப்பூர்வமான இடைவெளியாக (Emotional Distance) மாறுகிறது.

சுமன் தங்கமா, தகர டப்பாவா?

சுமன், சுமதி தம்பதியையே மீண்டும் பார்ப்போம். பொதுவாக, "சுமன் என்னை ஒருமுறை கூட அயல்நாட்டுக்குக் கூட்டிப் போகவில்லை" என்பது சுமதியின் முதன்மையான குற்றம். அதன் பிறகு அவர்கள் பலமுறை உள்நாட்டுச் சுற்றுலா சென்று வந்திருக்கிறார்கள்; ஏன், ஸ்ரீலங்காவிற்குக்கூட ஒருமுறை அயல்நாட்டுச் சுற்றுலா சென்று வந்துவிட்டார்கள்! இருந்தாலும் சுமதிக்கு ஏன் சுமன் திருப்தியளிப்பதே (Satisfaction) இல்லை? அவள் ஏன் எப்போதும் குற்றமே கண்டுபிடித்துக் கொண்டிருக்கிறாள்?

அந்த Confirmation Bias (உறுதிப்படுத்தும் பக்கச்சார்பு) எனும் மனக்கண்ணாடிதான் காரணம். மூன்று எலுமிச்சம்பழத்திற்குப் பதிலாக இரண்டு எலுமிச்சம்பழம் வாங்கி வந்த அந்த இருபது ரூபாய் விவகாரத்திற்கு அவ்வளவு பெரிய சண்டை தேவையா?

அதேபோல் சுமன் பக்கம் பார்த்தால், "சுமதி நன்றாகச் சமைக்கிறாள்... ஆனால் என் அம்மாவின் கைப்பாகம் இவளுக்கு வரவில்லை!" என்று வாதாடுகிறான். சுமதி பத்து தடவையில் ஏழு தடவை மிக அருமையாகச் சமைப்பாள். ஏதோ மூன்று தடவை தோசையை உப்மாவாகக் கிண்டி வைத்தால், "இது பேப்பர் ரோஸ்ட் மாதிரி வரவில்லையே" என்று குறை சொல்வான். இது மனித மூளையில் இயல்பாக இருக்கும் Negativity Bias (எதிர்மறை எண்ணங்களின் ஆதிக்கம்) செய்யும் வேலை—நல்லபடியாக வந்த 70% உணவை மறந்துவிட்டு, சொதப்பிய அந்த 30% தோசையை மட்டுமே மனசு பிடித்துத் தொங்கும்!

இதை எந்தக் கணித (Mathematical) முறையிலோ அல்லது பணவீக்கக் கணக்கிலோ தீர்க்க முடியும்? ஒரு நடுநிலையான புள்ளியில் பார்த்தால், சுமன் செய்ய வேண்டிய கடமைகளில் 70% முதல் 80% வரை செய்திருக்கிறான்; ஒரு 20% செய்ய மறந்திருக்கலாம் அல்லது வேண்டுமென்றே செய்யாமல் இருந்திருக்கலாம்.

அதேபோல் சுமதியும் 70% முதல் 80% வரை சரியாகவே காரியங்களைச் செய்திருப்பாள். ஆனால் இருவருமே அந்த 20% குறையை மட்டுமே பெரிதுபடுத்தி உயர்த்திப் பிடிப்பது ஏன்?

நான் ஏதோ தோராயமாக 70%, 80% என்று இங்கு எழுதிவிட்டேன். ஆனால் இந்த 80/20 சதவீதத்தை யாரால் துல்லியமாக அளவிட முடியும்? கணவன் வீட்டார் அளக்கப் போனால், "எங்கள் பிள்ளை தங்கம்!" என்பார்கள். மனைவியின் வீட்டார் அளக்கப் போனால், சுமனைத் "தகர டப்பா!" என்பார்கள்.

உண்மையில் சுமன் தங்கமும் இல்லை, தகர டப்பாவும் இல்லை என்பதே நியாயமான யதார்த்தம். ஆனால் சுமன் உண்மையில் வெள்ளியா (Silver) அல்லது எவர்சில்வரா என்றுதான் யாருக்கும் தெரியப்போவதில்லை! வெளியாட்களிடம் போய் நின்று இவர்கள் நியாயம் கேட்டாலும், இந்த உணர்ச்சி சார்ந்த Quantification vs. Emotional Reality (அளவீடு செய்ய முடியாத உணர்ச்சி யதார்த்தம்) சிக்கலை யாராலும் அளந்து தீர்த்து வைக்க முடியாது.

இதை அளவிட இந்தத் தேதியில் ஏஐ (AI) நினைத்தால் கூட முடியாது! எனவே சண்டைகள் தொடரும்... இதுவே எதார்த்தம்!

இந்த கன்ஃபர்மேஷன் பயாஸை மனித இயல்பாகப் பார்க்கின்றேன். சுமன்-சுகந்தி தம்பதியிடமும் பார்த்தேன். "ஈருடல் ஓருயிர்" என்பதெல்லாம் கவிதையில் மட்டுமே சாத்தியம். "ஈருடல் இருபதாயிரம் எண்ணங்கள்" என்பதே யதார்த்தம்! சண்டை சச்சரவுகளுக்கு நடுவில் உயிர்ப்புடன் இருப்பது இந்த கன்ஃபர்மேஷன் பயாஸ்தான்; அது கூடவே வருகின்றது.

"சிந்திப்பதே மனிதத்தன்மை. அதைப் பாதுகாப்போம்."

நாட்கள் செல்லச் செல்ல, சுமனும் சுமதியும் தங்களின் இந்த 'நங்கூர பயாஸ்' (Anchoring Bias) பிடியில் சிக்கித் தவித்தார்கள்.

ஒருநாள் சுமதி சொன்னாள்: "நீ எப்போதும் என் கருத்தைக் கேட்கவே மாட்டாய்!"

சுமன் சொன்னான்: "நீ எப்போதும் என் கருத்தை மறுப்பதுதானே உனக்கு வேலை!"

இருவரும் வழக்கம்போல தங்கள் 20% குறைகளை உயர்த்திப் பிடித்து சண்டை போட்டுக் கொண்டேயிருந்தார்கள். கடைசியில், தங்களின் கன்ஃபர்மேஷன் பயாஸை மாற்ற முடியாது என்று புரிந்த பிறகு, இருவரும் ஒரு வழியாக ஒரே முடிவுக்கு வந்தார்கள் —

"இனிமேல் நாம ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து எந்த முடிவையுமே எடுக்க வேண்டாம்!"

இது என்ன நடக்கின்ற காரியமா? காலமே பதில் சொல்லட்டும்!


📚 மனித சுபாவங்கள்! எனது பார்வையில்

நான் நடந்து வந்த பாதையில் சந்தித்த மனிதர்கள் — அவர்களின் சுபாவங்கள் உண்மையில் நமது எண்ணங்களின் பிரதிபலிப்பா? மாறுபட்ட முகங்களில் எது அசல்? எது போலி? நாம் காண்பிப்பது எது? நம் அன்றாட வாழ்க்கையைச் சற்றே கவனித்து, நம்மை நாமே சுய பரிசோதனை செய்துகொள்ளும் ஒரு முயற்சியே இந்த 15 அத்தியாயங்கள் கொண்ட தொடர்.

🔗 பகுதி 1: நமக்கு வந்தால் வழக்கறிஞர், அடுத்தவருக்கு நீதிபதி

🔗 பகுதி 2: வெற்றி எனது, தோல்வி உனது

🔗 பகுதி 3: சொல்வது எளிது. செய்வது கடினம்

🔗 பகுதி 4: பேச்சில் புரட்சி, செயலில் சமரசம்

📌 பகுதி 5: நம்புவது உண்மையா, நமக்கு சாதகமானதா! (நீங்கள் இப்போது படித்தது)

இக்கட்டுரையில் இருப்பது போல் நீங்கள் கண்ட நிகழ்வுகள், உங்கள் சுற்றத்திலோ அல்லது உங்களின் சொந்த அனுபவங்களையோ, உங்கள் எண்ணங்களையோ என்னுடன் கமெண்ட்டில் பகிரலாமே! அதுவே அடுத்த பகுதியின் கருத்தாக அமையும்.


📌 குறிப்பு

இக்கட்டுரையில் இடம்பெற்றுள்ள நிகழ்வுகளும் தம்பதிகளின் உதாரணங்களும், நாம் அன்றாட வாழ்க்கையில் கண்கூடாகப் பார்க்கும் பொதுவான மனித இயல்புகளையும் உளவியல் சார்ந்த பழக்கவழக்கங்களையும் அடிப்படையாகக் கொண்டவை. தனிநபர்களின் தனியுரிமையைப் (Privacy) பாதுகாக்கும் நோக்கில், பெயர்களும் சில விவரங்களும் மாற்றியமைக்கப்பட்டுள்ளன. இது எந்தவொரு குறிப்பிட்ட தனிநபரையும், குடும்பத்தையும் அல்லது நிறுவனத்தையும் சுட்டிக்காட்டும் நோக்கம் கொண்டதல்ல; மனித மனங்களின் பொதுவான சிந்தனை முறை பற்றிய எனது தனிப்பட்ட அவதானிப்பு மட்டுமே.


🤝 கண்ணன் மீ அவர்களுடன் இணைந்திருங்கள்

LinkedIn  |  Twitter  |  Instagram  |  Facebook

மனித ஞானமும், நவீன AI தொழில்நுட்பமும் இணைந்த புதிய பார்வைகளுக்கு எங்களின் வலைப்பதிவைப் பின்தொடருங்கள்: radhaconsultancy.blogspot.com

நாங்கள் வழங்கும் சேவைகள்:

🔹 AI பயிற்சி & விழிப்புணர்வு (AI Training)

🔹 தனி நபர் முதலீட்டு வழிகாட்டுதல் (Mutual Fund Investments)

🔹 மென் திறன் பயிற்சி & வேலைவாய்ப்பு வழிகாட்டுதல் (Soft Skills & Career Guidance)

🔹 மாணவர்களுக்கான பிராஜெக்ட் வழிகாட்டுதல் (Project Work Assistance)

உங்களது குறிப்பிட்ட தேவைக்கேற்ப நேரடியாக என்னுடன் பேசுங்கள் — உங்களது தேவையைப் புதிய கோணத்தில் பார்க்கத் தெரிந்துகொள்வோம்; உங்கள் பிரச்சினைக்கான முடிவு எப்போதும் உங்கள் கையில்தான்!

💡 "பாரபட்சமற்ற, தரமான ஆலோசனைக்கு நம்பிக்கையுடன் அணுகுங்கள்!"

📩 தொடர்பு கொள்ள:

▶️ YouTube: எங்கள் சேனலை Subscribe செய்யவும்

💬 வலைப்பதிவு வழியாக செய்தி அனுப்ப

🌐 radhaconsultancy.blogspot.com


✨ இந்தக் கட்டுரையை PDF ஆக பதிவிறக்கம் செய்ய இங்கே கிளிக் செய்யவும் — ஆஃப்லைனில் படிக்கவும், பகிரவும் ஏற்றது!


#மனிதயதார்த்தங்கள் #தமிழ்உளவியல் #HumanRealities #ConfirmationBias #AnchoringEffect #NegativityBias #நம்புவதுஉண்மையா #மனிதசுபாவம் #AIForTheRestOfUs #KannanM #RadhaConsultancy


Wednesday, 23 September 2026

பேச்சில் புரட்சி, செயலில் சமரசம் | மனித மனத்தின் முரண்பாடு

 

📘 மாணவர்களுக்கான ஏ.ஐ பயிற்சி & வாழ்க்கை வழிகாட்டல் (AI Training & Career Guidance for Students)

"பவர்பாயிண்ட் திறக்கும் முன்பே, மாணவர்களின் கேள்விகளைத் திறந்துவிட்டேன்." — நேற்று ( 22/09/26) ஈரோடு, பெருந்துறை கல்லூரியில் நடத்திய ஏ.ஐ அமர்வில், வழக்கமான ப்ரெசன்டேஷனை ஒரு கணம் ஒதுக்கிவைத்துவிட்டேன். முதல் 45 நிமிடங்களே, மாணவர்களின் கேள்விகளை வரிசைப்படுத்தி, ஒவ்வொன்றாகப் பதில் சொன்னேன். பிறகுதான், தொழில்துறைக்கான ஏ.ஐ பயன்பாடுகளைத் தொடர்ந்து விளக்கினேன். அமர்வு அற்புதமாக நிறைவடைந்தது!"

மாணவர்களின் மனநிலைக்கும் கேள்விகளுக்கும் முன்னுரிமை தரும் இதுபோன்ற ஏ.ஐ விழிப்புணர்வு + வாழ்க்கை வழிகாட்டல் அமர்வுகளை உங்கள் கல்லூரி அல்லது பள்ளியிலும் நடத்த விரும்புகிறீர்களா?

💬 வலைப்பதிவு வழியாக செய்தி அனுப்ப

 


✨ இந்தக் கட்டுரையை PDF ஆக பதிவிறக்கம் செய்ய இங்கே கிளிக் செய்யவும் — ஆஃப்லைனில் படிக்கவும், பகிரவும் ஏற்றது!


மனித யதார்த்தங்கள்

எனது பார்வையில் மனிதர்களும், மனித மனமும்

பகுதி 4 — "பேச்சில் புரட்சி, செயலில் சமரசம்"

கண்ணன் மீ

செயற்கை நுண்ணறிவு ஆலோசகர் | நிதி ஆய்வாளர் | சிந்தனையாளர்

radhaconsultancy.blogspot.com  |  📞 9789692495  |  ✉️ radhaconsultancy2014@gmail.com


பேச்சில் புரட்சி, செயலில் சமரசம்


(சுட்டி முதல் ஜல்லிக்கட்டு வரை... ஒரு சமூக மனவியல் உலா)

நினைவலைகளும் நூலகப் பக்கங்களும் — படித்த பாடம் என்ன?

83–84 என்ற குறுந்தொடரை சமீபத்தில் டிடி (DD) தமிழில் பார்த்தேன். பழைய நினைவுகளை அந்தத் தொடர் சட்டென்று கிளறிவிட்டது. அந்தத் தொடர் வந்த காலகட்டம், நான் தூத்துக்குடி ஸ்பிக் (SPIC) நிறுவனத்தில் பயிற்சியாளராகச் சேர்ந்த நேரம். நானும் அதே காலகட்டத்திற்குப் பின்னோக்கிச் சென்றேன்.

அங்குள்ள நூலகத்தில் அமர்ந்து நான் படித்த புத்தகங்கள் பல. அவற்றில் சில: 'நான் நலமே, நீயும் நலமே' (I'm OK – You're OK). அப்போதே மனோதத்துவம் எனக்கு ஒரு தனி ஈர்ப்பு தந்தது என்பதை இன்று நினைத்துப் பார்க்கும்போது உணர்கிறேன்.

இன்னொரு புத்தகம்: 'மனிதர்கள் ஆடும் விளையாட்டுகள்' (Games People Play). இது உலகப் புகழ்பெற்ற புத்தகம் என்பது அன்று எனக்குத் தெரியாது, இன்று தெரிகிறது. 'இதை மீண்டும் ஒருமுறை படிக்கலாமா?' என்று இப்போது யோசித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.

அந்த வரிசையில் நான் படித்த மற்றொரு முக்கியப் புத்தகம்தான் 'பிறப்பால் வெல்வதற்கு' (Born to Win). இது எனக்கு இப்போது சட்டென்று நினைவுக்கு வர ஒரு வலுவான காரணம் இருக்கிறது. அந்தப் புத்தகத்தின் முதல் பக்கத்திலேயே ஒரு வாசகம் போட்டிருப்பார்கள்:

"நீங்கள் மிகவும் நேர்மையானவராக இருந்தால், இந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்காதீர்கள்!" (If you are straightforward, don't read this book.)

அதற்கான காரணம் அன்று எனக்கு அவ்வளவாகப் புரியவில்லை. ஆனால் இன்று பல அனுபவங்களை, பல கார்ப்பரேட் நிறுவன உத்திகளைப் பார்த்த பிறகு, அதன் காரணம் வெட்ட வெளிச்சமாகத் தெரிகிறது!

வியாபார நோக்கங்கள் என்று வந்துவிட்டாலே, எப்படி எல்லாம் பொய்களைச் சொல்லி பணம் பண்ணுகிறார்கள், அடுத்தவர் மனதை எப்படிப் படிக்கிறார்கள், அப்படிப் படித்த விஷயத்தை வைத்துக்கொண்டே அவர்களை எவ்வாறு ஏமாற்றுகிறார்கள் என்பதைப் புரிந்து கொண்டால்... பேசுவது ஒன்று, செய்வது வேறொன்று என்ற இந்த உலகில் நாம் எதையுமே எளிதாக நம்ப முடியாது போலிருக்கிறது!

மென்பொருள் சந்தையும் மாதச் சந்தாவும் — சந்தை விலை சரியானதா?

ஒரு காலத்துல மென்பொருள் (Software) வாங்கின கதை உங்களுக்கு ஞாபகம் இருக்கா?

அப்போதெல்லாம் ஃபிலாப்பி டிஸ்க் (Floppy Disk) இல்லனா சிடி (CD)-ல ஒரே ஒரு முறை சாஃப்ட்வேர் வாங்குவோம். வீட்ல இருக்குற குடும்ப உறுப்பினர்கள்ல இருந்து ஆபீஸ்ல இருக்குற ஆட்கள் வரைக்கும் அத்தனை பேரும் அதே CD-ய வச்சு ஓட்டுவோம். நுகர்வோருக்கு (Consumer) ஒரே ஒரு முறை செலவு, அந்த சாஃப்ட்வேர் நிறுவனத்துக்கும் ஒரே ஒரு முறைதான் வருமானம்!

அப்புறம்தான் சாஃப்ட்வேர் நிறுவனங்களுக்கு அந்த "மாபெரும் ஞானோதயம்" வந்தது!

வருமானத்தைப் பெருக்க என்ன பண்ணலாம்னு யோசிச்சாங்க. சாஃப்ட்வேர்ல சின்னதா ரெண்டு வசதிகளை மாத்திட்டு, புது பதிப்பு (Updated Version) அப்படின்னு சொல்லி அதே சாஃப்ட்வேரை மறுபடியும் விக்க ஆரம்பிச்சாங்க. நாமளும் வேற வழியே இல்லாம, அந்தச் சின்னச் சின்ன மாற்றங்களுக்காகவே மறுபடியும் முழு பணத்தையும் கொட்டிக் கொடுத்து வாங்கிட்டு இருந்தோம்.

ஆனா, பேராசை யாரை விட்டது?

அடுத்து, "நபர் கணக்கில் உரிமம்" (Per Person License) முறையைக் கொண்டு வந்தாங்க. ரெண்டு பேர் இருக்குற சின்ன நிறுவனத்துக்குக் கம்மி கட்டணம்; ஆட்கள் அதிகமா உபயோகிக்கும் பெரிய நிறுவனத்துக்கோ கை நிறையக் காசு! இப்படித் தங்களோட வருமானத்தைப் பல மடங்கு பெருக்கிக்கிட்டாங்க.

அதோட நிறுத்தினாங்களா... கண்டிப்பா இல்லை!

சாஃப்ட்வேர்ல ஏதாச்சு புது வசதி தர்றாங்களோ இல்லையோ, "வருடாந்திர சந்தா" (Annual Subscription) கட்டாயம்னு மாத்தினாங்க. இப்போ வந்திருக்குறை ஏஐ (AI) கருவிகளோ ஒரு படி மேலே போய், "மாதாந்திர சந்தா" (Monthly Subscription) கேட்குது. இதையெல்லாம் பார்த்த ஹார்டுவேர் (Hardware) தயாரிப்பாளர்கள் சும்மா இருப்பாங்களா? "நாங்கள் மட்டும் என்ன தக்காளி தொக்கா?" அப்படின்னு 'மவுஸ்' (Mouse) பயன்படுத்தக் கூட சந்தா முறை கொண்டு வர துடிச்சுக்கிட்டு இருக்காங்க!

இதையெல்லாம் பார்க்கும்போது நமக்குக் கோபம் வருது. சமூக வலைத்தளங்களில் ஒரு கூட்டமா சேர்ந்து கடுமையாக இந்தப் "பேராசை" பாலிசிகளை எதிர்க்கிறோம். "தண்ணீருக்குத்தான் காசு கொடுத்தோம், அடுத்து சுவாசிக்கும் காற்றுக்கும் சந்தா கட்டுவோம் போலிருக்கே" என்று கிண்டலாகப் புலம்புவோம். இது 'பேச்சில் புரட்சி' — நமது கூட்டு அரங்கில் நடக்கும் கிளர்ச்சி.

ஆனால், 'Agree Terms & Conditions' என்ற பட்டன் திரையில் தெரிந்த நொடியே, நம் விரல் யோசிக்காமல் அதன் மேல் விழுந்துவிடும். ஏனெனில் அந்த சாஃப்ட்வேர் இல்லாம நமக்கு வேலை நடக்காது, வாழ்க்கை ஓடாது. இதுதான் 'செயலில் சமரசம்' — அரங்கில் கர்ஜிக்கும் நாம், வீட்டுக்கு வந்ததும் மெதுவாக சதுர கட்டத்தில் டிக் செய்கிறோம்.

உளவியலில் இதைத்தான் Loss Aversion (இழப்புப் பயம்) என்கிறார்கள் — கையிருக்கும் வசதியை இழக்கும் பயம், புதிய சுதந்திரத்தின் மகிழ்ச்சியை விட நமக்கு வலிமையானதாகத் தோன்றுகிறது. "சந்தையில் ஜெயிக்க வேண்டுமென்றால் இதையெல்லாம் ஏற்றுக்கொண்டுதான் ஆக வேண்டும்" என்று கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களும், "நமக்கு வேலை நடந்தா சரி" என்று நுகர்வோரான நாமும் நம்முடைய முரண்பாட்டை மிக அழகாக நியாயப்படுத்திக் கொள்கிறோம்.

மெரினாவும் காந்திய சிந்தனையும் — காந்திய காலம் கடந்துவிட்டதா?

மெரினா ஜல்லிக்கட்டு. சரித்திரமாகிப் போன போராட்டம். மறந்திருப்பீர்களா? அதையும் கொஞ்சம் நினைவுபடுத்திப் பார்ப்போமே. அது எப்படி ஒரு பெரிய போராட்டமாக மாறியது?

அந்தப் போராட்டமே எனக்கு என்றுமே ஒரு புரியாத புதிர்தான். அது நமக்கு ஜல்லிக்கட்டின் மீது இருக்கும் மோகத்தாலா? அல்லது "நமது நண்பர் போகின்றார், நாமும் மெரினாவிற்குப் போவோமே" என்ற உந்துதலா? ஏன் அவ்வளவு பெரிய போராட்டம் பல நாட்களுக்கு நீடித்தது? அந்த உணர்ச்சிகளின் உச்சத்தில் எடுக்கப்படும் முடிவுகள் பெரும்பாலும் சரியாக எடுக்கப்படுவதும் இல்லை, அல்லது அதைச் சரியாகச் செய்வதும் இல்லை. அதில் உள்ள உணர்ச்சிபூர்வமான எண்ணங்களை நாம் தொலைத்துவிடுகிறோம்.

நான் பார்த்த ஒரு மனவியல் சிந்தனை என்னவென்றால், அந்தப் போராட்டக்களம் நினைவுக்கு வந்த பிறகு, தினந்தோறும் வாட்ஸ்அப் (WhatsApp) குரூப்புகளில் அந்நியப் பொருட்களுக்கு எதிராக மிகுந்த எதிர்ப்பு போஸ்ட் (Post) வடிவில் வந்துகொண்டே இருந்தது.

காந்திஜி அந்நிய ஆடைகளை எரித்து கதரைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று சொன்னதற்கு ஏற்ப, நாமும் அந்நியக் குளிர்பானங்களைத் தவிர்த்து நமது நாட்டுப் பானமான (வளங்களான) இளநீரைப் பருக வேண்டும் என்று ஒன்றில் இரண்டல்ல... எத்தனையோ போஸ்ட்களை, எத்தனையோ வடிவங்களில் அன்று உருவாக்கி வெளியிட்டோம். கவனிக்க வேண்டிய விஷயம் என்னவென்றால், அது ஏஐ (AI) இல்லாத காலம். இன்றைக்கு ஒரு மீம் (Meme) ஒரு செகண்டில் AI-ல பறந்து வந்துவிடும்; அன்றைக்கு அதை உருவாக்க யாரோ ஒருவர் Canva மாதிரியான தளங்களில் உட்கார்ந்து, நேரம் ஒதுக்கி, கஷ்டப்பட்டு உழைத்து ஒவ்வொரு போஸ்டையும் தயாரித்தார்கள். அந்த உழைப்பே அந்த ஒற்றுமையின், அந்த ஈடுபாட்டின் அளவுகோலாக இருந்தது.

அது காந்தியின் அந்நிய ஆடை எதிர்ப்பைப் போல் மாறியிருக்க வேண்டும். ஆனால் மாறவில்லை. ஏனென்று சற்றே யோசியுங்கள்.

உதாரணத்திற்கு, ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டக் களத்தை எடுத்துக்கொள்வோம். வீதிகளில் உணர்ச்சி பொங்க ஒரு முழக்கம் எழுந்தது: "வெளிநாட்டுச் பானங்களைப் புறக்கணிப்போம்! உள்ளூர் இளநீரைக் குடிப் போம்!" அது சமூகத்தின் கூட்டு மனசாட்சி (Social Consciousness) உரக்கப் பேசிய தருணம். இதுவும் ஒருவகை 'பேச்சில் புரட்சி'தான்.

ஆனால், போராட்டக் களம் அமைதியான பிறகு என்ன நடந்தது?

ஆரம்பத்தில் இளநீர் விற்பனை சூடுபிடித்தது உண்மைதான். ஆனால், சில மாதங்களிலேயே மக்களின் தனிமனித சௌகரியம் (Individual Consciousness) மீண்டும் பழைய பழக்கத்திற்கே அழைத்துச் சென்றுவிட்டது. பெரிய குளிர்பான நிறுவனங்களின் விநியோகச் சங்கிலியும் (Supply Chain), எளிதாகக் கிடைக்கும் வசதியும் மீண்டும் மக்கள் பழக்கத்தில் ஜெயித்தன. 'வாய்ச்சொல்லில் வீரரடி' என்ற பழமொழிக்கு ஏற்ப, சமூகமாகச் சேர்ந்து முழக்கமிடுவதும், தனிமனிதனாகத் தன் சௌகரியத்திற்கு ஏற்பச் செயல்படுவதும் மனித இயல்பின் இரு வேறு துருவங்கள். இதுதான் 'செயலில் சமரசம்'.

தமிழில் 'வீட்டுல புலி, வெளியில எலி' என்பார்கள். பாதுகாப்பான சூழலில் இருக்கும்போது 'பேச்சில் புரட்சி' செய்வதும், நிஜமாக ஒரு சிறு அசௌகரியத்தைச் சந்திக்க நேரிடும்போது 'செயலில் சமரசம்' செய்வதும் மனித மனத்தின் தகவமைப்பு உத்தி (Adaptive Strategy).

பேச்சில் புரட்சி செய்வது எளிது; செயலில் சமரசம் செய்வது மனித இயல்பு.

ஏஐ-க்கும் இதே கதையா?

கடந்த சில வாரங்களா, உலகத்தின் மிகப்பெரிய செய்தி சேனல்கள் முதல் நம்ம ஊர் யூடியூப் சேனல் வரைக்கும், எல்லோருமே ஒரே பேச்சு: "ஏஐ (AI) ஷட் டவுன் (Shutdown) ஆக மறுக்குதாம்!", "அது சாண்ட்பாக்ஸை (Sandbox) தாண்டி வெளியே வந்துடுச்சாம்!" — இப்படி ஒரு பரபரப்பு.

மனிதனிடமிருந்து Survival Instinct-ஐயும் அது கத்துக்கிட்டுச்சா என்னமோ? நம்ம மனசைப் படிச்சு, நம்ம பழக்கத்தையே நம்மை விட நன்றாக அது கத்துக்கிட்டுதா என்னவோ! நாம் உருவாக்கும் எந்திரத்திற்குக் கூட, மனிதனின் 'பிழைப்புக்கான நியாயப்படுத்தல்' கற்றுக்கொடுக்கப்படுகிறதா?

காலம்தான் இதற்குப் பதில் சொல்லும்.

சிந்திப்பதே மனிதத்தன்மை. அதைப் பாதுகாப்போம்.


மனித சுபாவங்கள்! எனது பார்வையில்

நான் நடந்து வந்த பாதையில் சந்தித்த மனிதர்கள் — அவர்களின் சுபாவங்கள் உண்மையில் நமது எண்ணங்களின் பிரதிபலிப்பா? மாறுபட்ட முகங்களில் எது அசல்? எது போலி? நாம் காண்பிப்பது எது? நம் அன்றாட வாழ்க்கையைச் சற்றே கவனித்து, நம்மை நாமே சுய பரிசோதனை செய்துகொள்ளும் ஒரு முயற்சியே இந்த 15 அத்தியாயங்கள் கொண்ட தொடர்.

🔗 பகுதி 1: நமக்கு வந்தால் வழக்கறிஞர், அடுத்தவருக்கு நீதிபதி

🔗 பகுதி 2: வெற்றி எனது, தோல்வி உனது

📌 பகுதி 3: சொல்வது எளிது. செய்வது கடினம்

📌 பகுதி 4: பேச்சில் புரட்சி, செயலில் சமரசம் (நீங்கள் இப்போது படித்தது)

இந்தக் கட்டுரையில் நீங்கள் கண்ட நிகழ்வுகள், உங்கள் சுற்றத்தாரையோ அல்லது உங்களின் சொந்த அனுபவங்களையோ பிரதிபலிக்கிறதா? உங்கள் எண்ணங்களை என்னுடன் கமெண்ட்டில் பகிரலாமே! 


குறிப்பு

இக்கட்டுரையில் இடம்பெறும் அவதானிப்புகள், நமது அன்றாட வாழ்க்கையில் நாம் அனைவரும் நேரடியாகக் கண்கூடாகக் காணும் பொதுவான சமூக நிகழ்வுகளையும் மனித இயல்புகளையும் அடிப்படையாகக் கொண்டவை. இது எந்தவொரு குறிப்பிட்ட நிறுவனத்தின் முடிவையோ, குறிப்பிட்ட சமூகப் போராட்டத்தையோ நோக்கமாகக் கொண்டு எழுதப்பட்டதல்ல; பொதுவான மனித சிந்தனை முறை குறித்த எனது தனிப்பட்ட பார்வை மட்டுமே.


கண்ணன் மீ அவர்களுடன் இணைந்திருங்கள்

LinkedIn  |  Twitter  |  Instagram  |  Facebook

மனித ஞானமும், நவீன AI தொழில்நுட்பமும் இணைந்த புதிய பார்வைகளுக்கு எங்களின் வலைப்பதிவைப் பின்தொடருங்கள். 🌐 radhaconsultancy.blogspot.com

நாங்கள் வழங்கும் சேவைகள்:

🔹 AI பயிற்சி & விழிப்புணர்வு (AI Training)

🔹 தனி நபர் முதலீட்டு வழிகாட்டுதல் (Mutual Fund Investments)

🔹 மென் திறன் பயிற்சி & வேலைவாய்ப்பு வழிகாட்டுதல் (Soft Skills & Career Guidance)

🔹 மாணவர்களுக்கான பிராஜெக்ட் வழிகாட்டுதல் (Project Work Assistance)

உங்களது குறிப்பிட்ட தேவைக்கேற்ப நேரடியாக என்னுடன் பேசுங்கள் — உங்களது தேவையைப் புதிய கோணத்தில் பார்க்கத் தெரிந்துகொள்வோம்; உங்கள் பிரச்சினைக்கான முடிவு எப்போதும் உங்கள் கையில்தான்!

💡 "பாரபட்சமற்ற, தரமான ஆலோசனைக்கு நம்பிக்கையுடன் அணுகுங்கள்!"

📩 தொடர்பு கொள்ள:

▶️ YouTube: எங்கள் சேனலை Subscribe செய்யவும்

💬 வலைப்பதிவு வழியாக செய்தி அனுப்ப

🌐 radhaconsultancy.blogspot.com

 


✨ இந்தக் கட்டுரையை PDF ஆக பதிவிறக்கம் செய்ய இங்கே கிளிக் செய்யவும் — ஆஃப்லைனில் படிக்கவும், பகிரவும் ஏற்றது!


 

#மனிதயதார்த்தங்கள் #தமிழ்உளவியல் #HumanRealities #பேச்சில்புரட்சிசெயலில்சமரசம் #LossAversion #ஜல்லிக்கட்டு #SocialConsciousness #AIRealities #SubscriptionEconomy #TamilBlog


Sunday, 20 September 2026

சொல்வது எளிது, செய்வது கடினம் — ஏன்?

  

Title: AI for the Rest of Us - Description: AI for the Rest of Us - book cover by Kannan M

📘 எல்லோருக்குமான ஏ.ஐ (AI for the Rest of Us)

“தொழில்நுட்பம் வளர்ந்துவிட்டது, ஆனால் மனித சுபாவம் மாறவில்லையே?” — ஏ.ஐ (AI) என்பது ஏதோ சிலருக்கு மட்டுமானது அல்ல, நம் அன்றாட வாழ்க்கையையும் சிந்தனையையும் எளிதாக்க வந்த ஒரு தோழன். ஏ.ஐ-யை எளிய முறையில் புரிந்துகொள்ளவும், அதை நமது வழக்கமான பணிகளுக்குப் பயன்படுத்தவும் உதவும் எனது “AI for the Rest of Us” புத்தகத்தை இப்போது வாசியுங்கள்.

📖 புத்தகம் பெற / வாசிக்க:

🛒 அமேசான்: https://amzn.to/3HgWcZB

▶️ கூகுள் பிளே: https://play.google.com/store/books/details?id=xg5kEQAAQBAJ

💬 வலைப்பதிவு வழியாக செய்தி அனுப்ப


✨ இந்தக் கட்டுரையை PDF ஆக பதிவிறக்கம் செய்ய இங்கே கிளிக் செய்யவும் — ஆஃப்லைனில் படிக்கவும், பகிரவும் ஏற்றது!


மனித யதார்த்தங்கள்

எனது பார்வையில் மனிதர்களும், மனித மனமும்

பகுதி 3 — “சொல்வது எளிது. செய்வது கடினம்”


கண்ணன் மீ

செயற்கை நுண்ணறிவு ஆலோசகர் | நிதி ஆய்வாளர் | சிந்தனையாளர்

radhaconsultancy.blogspot.com 


Title: சொல்வது எளிது. செய்வது கடினம் - Description: Part 3 cover: shouting sounds reaching an ear while the eye sees a smartwatch showing 0 steps


சொல்வது எளிது. செய்வது கடினம்.

சொல்வது வேறு, செய்வது வேறு.

தலைவலியும் காய்ச்சலும் தனக்கு வந்தால்தான் தெரியும்.

“நான் பொறுமையாக இருப்பேன்...”

“நான் யோகா செய்வேன்...”

“நாள்தோறும் நடப்பேன்...” ஆனால், நாலு நாளில் காணாமல் போகும் நடைப்பயிற்சி!

சொல்வது எளிது. செய்வது கடினம்.


அமைதியான கூச்சல்

புத்தரை நான் நேரில் பார்த்ததில்லை. புத்தரைப் போன்ற யாரையும் பார்த்ததாக ஞாபகமும் இல்லை. சத்தம் போடாதவர்களை, கோபம் கொள்ளாதவர்களை நான் பார்த்ததே இல்லை. “நிறைய பேர் சத்தம் போடுவதில்லை, கோபம் கொள்வதில்லை” என்று சிலர் என்னிடம் மறுத்து பேசலாம். அவர்களுக்கு எனது பதில்: அமைதியாகவும் சத்தம் போடலாமே? அதுதான் பல்லைக் கடிப்பது. என்ன, பார்க்கிறீர்கள் தானே?

எனக்கு அடிக்கடி ஒன்று தோன்றும். நாம் அனைவரும் ஏன் இப்படி இருக்கின்றோம்? ஏன், எதற்கு, எப்படி என்றெல்லாம் தோன்றும். “குழந்தையின் சிரிப்பில் இறைவன்” என்று கூறும் நாம், இந்தக் கோபங்களையும் தாபங்களையும் எப்போது கற்றுக்கொண்டோம்? பெரியவரான பிறகா? குழந்தைப் பருவத்திலா? இல்லை இல்லை, கருவிலேயேவா? சற்று யோசிக்கத்தான் வேண்டும்.

குழந்தை பார்க்கிறதா? கேட்கிறதா?

நாம் வளர்ந்த சூழல் வேறு. இன்று இளம் தாய்மார்கள் தங்கள் குழந்தைகளை வளர்க்கும் சூழல் வேறு. ‘மாற்றம் என்பது மாறாதது’தானே? நாம் நமது காவ்யாவை எடுத்துக்கொள்வோம். அவள் தனது நான்காம் வகுப்பு படிக்கும் மகள் சுமாவிற்கு நாள்தோறும் பாட்டு பாடிக் கொண்டிருக்கிறாள். தப்பாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டாம்—அது பாட்டு கிளாஸ் (Music Class) இல்லை. பாட்டு பாடுவது என்பது தினந்தோறும் வசைபாடுவதுதான்!

சுமா கேட்பது எல்லாம் ஒரே சத்தம்தான்: “சத்தம் போடாதே! கத்தாதே! உனக்கு ஏன் இவ்வளவு கோபம் வருகிறது? புத்தகத்தை எடுத்து வை! பென்சிலைச் சீவி வை! ரப்பரைப் பையில் போடு!” என்று நாள்தோறும் 40 கட்டளைகள், விமர்சனங்கள். சுமா படுசுட்டி, படுகெட்டி. அம்மாவை அலட்சியப்படுத்துவதே அவளின் தினசரி வேலை. காவ்யாவிற்குப் புரியவில்லை—ஏன் நம் மகள் நமக்கே போக்கு காட்டுகிறாள் என்று!

யுத்தத்திற்கு முந்தைய அமைதி

நேரம் கடக்கிறது. சுமாவின் தந்தை பிரவீன் அலுவலகத்திலிருந்து வருகிறான். ஷூவைக் (Shoes) கழற்றிப் போடுகிறான்; விட்டெறிந்த சாக்ஸ் (Socks) சோபாவின் அடியில் சென்று அமைதி கொள்கிறது. யூகிக்க வேண்டாம்—பின்னர்  காவ்யாவிற்கும் பிரவீனுக்கும் ஒரு யுத்தம் நேரப்போகிறது! எந்த ஜோசியமும் தேவையில்லை. “எனது சாக்ஸ் எங்கே?” என்று ஆரம்பிக்கும் அந்த யுத்தம்!

இன்றைய யுத்தம் தொடங்கிவிட்டது. “நான் வந்து அரை மணி நேரம் ஆகிவிட்டது, ஏன் எனக்கு இன்னும் காபி தரவில்லை?” என்று கத்த ஆரம்பிக்கிறான். காவ்யாவும் சளைத்தவளா என்ன? “எனக்குப் பிரதோஷத்திற்குச் செல்ல வேண்டும், காபி போட நேரமில்லை! உங்களுக்கு உங்கள் அம்மா காபி கூடப் போடக் கற்றுத்தரவில்லையா? நீங்களே போட்டுக்கொள்ளுங்கள் முடிந்தால்!” என்று சத்தமாகச் சொல்கிறாள். அது பிரவீன் போட்ட சத்தத்தை விட அதிகம் என்பதை அவள் என்றாவது உணர்வாளா?

சற்றே திரும்பிப் பாருங்கள்... சற்று தள்ளி அமர்ந்திருக்கும் சுமா இருவரையும் கண் கொட்டாமல் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாள்—புத்தகத்தைப் புத்தகப் பையில் வைக்காமலே!

சொல் ஒன்று... செயல் வேறு!

இப்போது சுமா ஏன் காவ்யாவின் பேச்சை அலட்சியம் செய்கிறாள் அல்லது கேட்பதே இல்லை என்று உங்களுக்குப் புரிந்திருக்கும் என்று நம்புகிறேன். இதைத்தான் நாம் பெரும்பாலும் எல்லா வீட்டிலும் செய்துள்ளோம், செய்கின்றோம், இனியும் செய்வோம். அதுதான் “சொல்வது வேறு, செய்வது வேறு”.

இதைத்தான் ‘காக்னிடிவ் டிஸோனன்ஸ்’ (Cognitive Dissonance - சொல்-செயல் முரண்பாடு) என்று சொல்கிறார்கள். சொல்-செயல் முரண்பாடு காரணமாக மனத்தில் வரும் அசௌகரியம்தான் அது. பெற்றோர் சண்டையிடுகிறார்கள், ஆனால் குழந்தைகளிடம் “அழாதே, சத்தம் போடாதே” என்று போதிக்கிறார்கள். சுமாவின் நடத்தைக்கு இதுவும் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம்தானே?

காவ்யாவை மாற்ற முடியுமா? முடியாது என்று நினைக்கின்றேன். யாரும் யாரையும் எப்போதும் எளிதில் மாற்றிவிட முடியாது. சரி போகட்டும், அவளாக மாறுவாளா? அதற்கும் சாத்தியக்கூறுகள் குறைவே என்று எண்ணுகின்றேன். அவளாக மனது வைத்துத் தன்னைப் புரிந்துகொள்ளக் காரண காரியங்களைத் தேடினால், ஒருவேளை நடக்கலாம். தற்போதைக்கு இது அவளது சுபாவம் என்று விட்டுவிடுவோம். வீட்டில் சத்தத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியாத குடும்பத்தில், உடம்பைக் கட்டுப்படுத்தக் கிளம்பிய பிரவீனின் கதையைப் பார்ப்போம். 

பிரவீனின் நடைபயண நாடகம்

ஆசை ஆயிரம்... அத்தனையும் கைகூடுமா?

50-ஐ நெருங்கிக் கொண்டிருக்கும் நமது பிரவீன், சென்ற மாஸ்டர் ஹெல்த் செக்கப் (Master Health Checkup) ரிப்போர்ட்டில் டோட்டல் கொலஸ்ட்ரால் (Total Cholesterol) 250-க்கு மேலே போய், தடித்த சிவப்பு எழுத்தில் முதல் ‘கால் அவுட்’ (Call-out) பார்த்ததிலிருந்தே பயந்துவிட்டான். டாக்டர் ஒரு ஸ்டேடின் (Statin) டேப்லெட் கொடுத்து, தினமும் வாக்கிங் (Walking) போகச் சொன்னார்.

புது ரீபாக் ஷூ (Reebok Shoes), புது கூகுள் ஃபிட் ஸ்மார்ட் வாட்ச் (Google Fit Smartwatch), ஸ்போர்ட்ஸ் ஜெர்கின் (Sports Jerkin), ட்ராக் பேன்ட் (Track Pants) என்று அவனது சம்பளத்தில் மாத்திரையை விட மற்ற சாமான்களுக்கு அதிக செலவாகிவிட்டது! இது வருடாவருடம் புத்தாண்டு அன்று எடுக்கும் சத்தியம் இல்லை; இது உடல்நிலை சார்ந்தது, கட்டாயம் நீங்கள் வாக்கிங் செல்ல வேண்டும் என்று காவ்யா கடுமையாகச் சொல்லிவிட்டாள்.

பிரவீனின் நிலைமையோ பரிதாபம், பயம் மட்டும் அகலவில்லை. சரி என்று வாக்கிங் திருவிழாவை ஆரம்பித்தாயிற்று. முதலில் 30 நிமிடங்கள்... சில நாட்களில் 15 நிமிடங்கள். அப்புறம் பேருக்கு வாக்கிங்; “ஆஃபீஸில் அர்ஜென்ட் வொர்க் (Urgent Work), காலையில் முடியாது, மாலையில் செல்லலாம், தனியாக போரடிக்குது, நாம் இருவரும் செல்லலாமே, போகும்போது ஒரு புது ஏர்பாட்ஸ் (AirPods) வாங்கி பாட்டு கேட்டால் நன்றாக இருக்குமே, நடப்பதற்கு எளிதாக இருக்குமே” என்று எத்தனையோ எண்ணங்கள், காரணங்கள்!

காவ்யா கறாராகச் சொல்லிவிட்டாள்: “அதிக செலவாகிவிட்டது, ஏர்பாட்ஸ் எல்லாம் இல்லை! எனக்குக் காலையில் மார்க்கெட் போக வேண்டும், மாலையில் கோவிலுக்குச் செல்ல வேண்டும், உங்களுடன் நடக்க முடியாது!” 50 வயதில் சராசரியாக நாளொன்றுக்கு 8,000 முதல் 10,000 ஸ்டெப்புகள் (Steps) நடக்க வேண்டும். மாதத்திற்கு 2.5 லட்சம் ஸ்டெப்புகள் வரை நடக்கலாம். ஆனால் பிரவீனின் ஸ்மார்ட்வாட்ச் காட்டியதோ வெறும் 60,000 - 70,000 மட்டுமே!

கடைசியில் ஸ்மார்ட்வாட்சைக் கழற்றி வைத்துவிட்டு, “விஸ்வநாதன் அண்ட் சன்ஸ்” படத்தை நெட்ஃபிளிக்ஸில் (Netflix) பார்ப்போமே என்பதில் முடிகிறது பிரவீனின் நடைபயண நாடகம்!

எண்ணம் நல்லதுதான்... ஆனால்?

சாட் ஜிபிடி (ChatGPT) வந்தது, ஸ்மார்ட் வாட்ச் (Smartwatch) வந்தது, வெல்னஸ் கோச் (Wellness Coach) வந்தது... நமது நடைப்பயணம் மட்டும் வெற்றிநடையாக மாற மாட்டேன் என்கிறது!

இதைத்தான் ‘இன்டென்ஷன்-பிஹேவியர் கேப்’ (Intention–Behavior Gap - நோக்கம் இருந்தும் செயல் இல்லாதது) என்கிறார்கள். நடக்க வேண்டும் என்ற நோக்கம் நல்லது—ஆனால் நடக்க முடியவில்லை! படம் பார்ப்பதில் உள்ள விருப்பம் நடப்பதில் இல்லை. நோக்கத்துடன் செயல் பொருந்தவில்லை.

“ஏன் இவர்களுக்குச் சொல்லிப் புரிவதில்லை? எத்தனை தடவை கத்தினாலும் ஏன் கேட்பதில்லை?” என்று நாம் சொல்வதை நாம் என்றுதான் கடைப்பிடித்தோம்? யாராலும் அறுதியிட்டுக் கூற முடியாது!

“எனது சூழ்நிலை வேறு, எனக்குக் கஷ்ட காலம், எனக்குக் கத்துவதே வாழ்க்கையாகிப்போனது, எனக்குக் கஷ்டம்... கஷ்டத்தில் கத்துவது இயல்பு” என்பார்கள். “இப்போது கார் இருக்கிறது, ஐபோன் (iPhone) இருக்கிறது, சௌகரியங்கள் இருக்கின்றன, அப்புறம் ஏன் கத்த வேண்டும்?” என்று கேட்பவர்களும் இருக்கிறார்கள்.

சுமாவை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். அவள் சத்தங்களுக்கு இடையே வாழ்ந்து வருகின்றாள். கத்துவதே வாழ்க்கை என்று எண்ணுகின்றாள். கத்துவதற்குக் காரணம் பணமோ சுகமோ இல்லை—வளர்ப்பும் வார்ப்பும் அப்படி!

பிள்ளைகளுக்குப் போதனை செய்வதை விட, நம் நடத்தையை மாற்றுவதே கடினம். ஏனெனில், இங்கு சொல்வது அனைவருக்கும் எளிது... செய்வதுதானே கடினம்?

சிந்திப்பதே மனிதத்தன்மை. அதைப் பாதுகாப்போம்.


மனித சுபாவங்கள்! எனது பார்வையில்

நான் நடந்து வந்த பாதையில் சந்தித்த மனிதர்கள் — அவர்களின் சுபாவங்கள் உண்மையில் நமது எண்ணங்களின் பிரதிபலிப்பா? மாறுபட்ட முகங்களில் எது அசல்? எது போலி? நாம் காண்பிப்பது எது? நம் அன்றாட வாழ்க்கையைச் சற்றே கவனித்து, நம்மை நாமே சுய பரிசோதனை செய்துகொள்ளும் ஒரு முயற்சியே இந்த 15 அத்தியாயங்கள் கொண்ட தொடர்.

🔗 பகுதி 1: நமக்கு வந்தால் வழக்கறிஞர், அடுத்தவருக்கு நீதிபதி

🔗 பகுதி 2: வெற்றி எனது, தோல்வி உனது

📌 பகுதி 3: சொல்வது எளிது. செய்வது கடினம் (நீங்கள் இப்போது படித்தது)

இந்தக் கட்டுரையில் நீங்கள் கண்ட கதாபாத்திரங்கள், உங்கள் சுற்றத்தாரையோ அல்லது உங்களின் எண்ணங்களையோ பிரதிபலிக்கிறதா? உங்கள் அனுபவங்களை என்னுடன் கமெண்ட்டில் பகிரலாமே! 

குறிப்பு

இக்கட்டுரையில் இடம்பெறும் நிகழ்வுகள் அன்றாட வாழ்க்கையில் நாம் அனைவரும் அவதானிக்கக்கூடிய பொதுவான மனித சூழல்களை அடிப்படையாகக் கொண்டவை. தனிநபர் தன்மையைப் பாதுகாக்கும் நோக்கில், பெயர்கள் மற்றும் விவரங்கள் மாற்றியமைக்கப்பட்டுள்ளன. இது எவரையும் நேரடியாகக் குறிப்பிடும் நோக்கம் கொண்டதல்ல.


கண்ணன் மீ அவர்களுடன் இணைந்திருங்கள்

LinkedIn  |  Twitter  |  Instagram  |  Facebook

மனித ஞானமும், நவீன AI தொழில்நுட்பமும் இணைந்த புதிய பார்வைகளுக்கு எங்களின் வலைப்பதிவைப் பின்தொடருங்கள். 🌐 radhaconsultancy.blogspot.com

 

நாங்கள் வழங்கும் சேவைகள்:

🔹 AI பயிற்சி & விழிப்புணர்வு (AI Training)

🔹 தனி நபர் முதலீட்டு வழிகாட்டுதல் (Mutual Fund Investments)

🔹 மென் திறன் பயிற்சி & வேலைவாய்ப்பு வழிகாட்டுதல் (Soft Skills & Career Guidance)

🔹 மாணவர்களுக்கான பிராஜெக்ட் வழிகாட்டுதல் (Project Work Assistance)

💡 “பாரபட்சமற்ற, தரமான ஆலோசனைக்கு நம்பிக்கையுடன் அணுகுங்கள்!”

📩 தொடர்பு கொள்ள:

▶️ YouTube: எங்கள் சேனலை Subscribe செய்யவும்

💬 வலைப்பதிவு வழியாக செய்தி அனுப்ப

🌐 radhaconsultancy.blogspot.com


✨ இந்தக் கட்டுரையை PDF ஆக பதிவிறக்கம் செய்ய இங்கே கிளிக் செய்யவும் — ஆஃப்லைனில் படிக்கவும், பகிரவும் ஏற்றது!


#மனிதயதார்த்தங்கள் #தமிழ்உளவியல் #HumanRealities #CognitiveDissonance #IntentionBehaviorGap #சொல்வதுஎளிதுசெய்வதுகடினம் #மனிதசுபாவம் #AIForTheRestOfUs